Anita Hubner
Zie mij
‘’Wie ooit een psychose heeft gehad, wordt nooit meer beter. Afstuderen en werken gaat je niet meer lukken’.’ Weet je nog, die dag bij de psychiater? De dag dat jij dacht dat je leven voorbij was?
Dit ben ik ook

Wil je mijn verhaal lezen?

Hoe is het voor
een naaste van Anita?

Anita vertelt bij haar portret hoe ze zichzelf ziet.
Kan je aan de buitenkant zien wat er van binnen gebeurd? Hoe is het om naar jezelf te kijken?

'''Dat ik ondanks alles toch wel positief in het leven kan staan. Daar ben ik zelf wel heel blij mee, ik zou het verschrikkelijk vinden om verbitterd te raken.'

Verhaal Anita

Brief 1: Lief verleden

Lieve Anita,

 ‘’Wie ooit een psychose heeft gehad, wordt nooit meer beter. Afstuderen en werken gaat je niet meer lukken’’

Weet je nog, die dag bij de psychiater? De dag dat jij dacht dat je leven voorbij was?

Ik weet nog precies hoe het was om jou te zijn, hoeveel pijn het deed. Daarom schrijf ik deze brief vanuit de toekomst. Want het klinkt misschien cliché, maar het wordt echt beter.

Gek genoeg motiveren juist de woorden van de psychiater jou om af te studeren als psycholoog. Want jij wil niet dat andere hulpverleners zich zo opstellen. 
Jouw herstel gaat langzaam. Stap voor stap. Eerst kan je niet langer dan 10 minuten studeren. Maar je bouwt het op. Je concentratie komt terug. Je studeert af en gaat werken als psycholoog. 
Je ervaring met deze psychiater deed je één ding beseffen: je moet je niks aantrekken van mensen die zeggen dat jij iets niet kan.
Je zult nog een paar keer ziek worden en opgenomen raken. Steeds zul je hulpverleners tegenkomen die zeggen dat je niets meer kan. Dat kwetst je en haalt je steeds naar beneden. Toch weet je steeds weer op te veren.

Daardoor heb je geleerd dat niets onmogelijk is. 

Jij denkt: hoe kan ik bereiken wat ik wil?  Welke eerste kleine stap moet ik nemen? Kortom: jij denkt in mogelijkheden.

Dat is jouw kracht.

Ik ben nu al trots op je. Jouw kracht gaat jou ver brengen.

Brief 2: Brief van mijn man Marco

Mijn lieve schat,

Bij onze eerste date vertelde je dat je last had van een psychische aandoening. Je vertelde later dat je dat spannend vond om te zeggen, alsof je dacht dat ik anders naar je zou gaan kijken. Ik heb genoeg vrienden met psychische aandoeningen om te weten dat het niks verandert aan wie jij bent als persoon. Ik vond je leuk, dat was veel belangrijker! Ik heb je kwetsbaarheden nooit als een belemmering voor onze relatie gezien. Integendeel, het heeft ons denk ik alleen maar dichter bij elkaar gebracht, omdat we het niet uit de weg gaan om erover te praten.

We proberen het leven zoveel mogelijk van de positieve kant te benaderen. Wanneer het soms toch minder goed met je gaat doet het me verdriet om je zo te zien. Ik voel me dan machteloos. Gelukkig hebben we hierin een balans gevonden. Je mag altijd bij me klagen, die rol neem ik graag aan. Tegelijkertijd hebben we ontdekt dat ik je altijd aan het lachen kan maken door mezelf te bezeren, de hik te krijgen of me te verslikken.

We hebben het nodige meegemaakt samen, zowel positief als negatief. Maar we zijn nu echt een team en we zijn elkaars steun en toeverlaat. Ik ben het liefst en zoveel mogelijk bij je. Ons huwelijk bevestigde de band die we samen hebben. Ik hoop dat dat nog vele jaren zal duren!

Wat ben ik trots op je! Trots op je onderneming. Trots op hoe je anderen met een psychische aandoening inspireert om in henzelf te geloven.

En dat terwijl je zelf ook regelmatig tegen je eigen grenzen aanloopt. Je kunt niet op alle momenten waarop je het misschien zou willen bezig zijn met je onderneming, met sporten en met andere dingen, omdat je daar de energie niet voor hebt. Het enige waar je altijd energie voor lijkt te hebben is koken, er moet altijd gezond en lekker gegeten worden!

Maar als je iets doet ga je er helemaal voor. Je bent een enorme doorzetter en dat brengt je heel veel. Daar heb ik heel veel bewondering voor. Ik heb van je geleerd dat alles mogelijk is als je ervoor gaat.

Ik hou van je tot de maan en terug,

Je liefhebbende echtgenoot Marco

Brief 3: Lieve toekomst

Lieve Anita,

De afgelopen jaren heb ik hard gewerkt om te worden wie ik nu ben, om te staan waar ik nu sta. Ik vraag me af hoe jij terugkijkt op deze periode. Is 2021 nog steeds een hoogtepunt? Of simpelweg de start van een nieuwe periode? Mijn toekomst bestaat tenslotte uit jouw herinneringen.

In mijn wildste dromen heb jij met de methodiek uit ons boek ontzettend veel mensen geholpen. Zij weten nu hoe ze met het stigma rond psychische aandoeningen om kunnen gaan. Ons boek is een standaard werk dat in de kast staat bij elke GGZ instelling in Nederland en is internationaal bekend. Je agenda staat vol met workshops en lezingen. Maar ik weet dat het niet perse gaat om wat je bereikt, maar om hoe je daar komt. Dus misschien kan ik beter vragen of het gelukt is om vol passie te werken zonder constant over je grenzen heen te gaan. Een balans die ik nog niet altijd kan vinden.

Ik hoop dat je nog beter voor jezelf hebt leren zorgen. Vraag je jezelf nog steeds elke dag: “Wat heb ik vandaag nodig om me goed en stabiel te voelen?”. Ga je dan wandelen, sporten en theedrinken of heb je nieuwe manieren gevonden waar ik nog niks van weet?
Ik geloof niet dat de kwetsbaarheid ons ooit zal verlaten. Misschien heb je nieuwe manieën of depressies gekregen. Misschien was mijn laatste opname niet jouw laatste opname. Misschien zal je weer helemaal vanaf de bodem moeten opklimmen. Ik hoop het niet, maar wat er ook op je pad komt: ik vertrouw erop dat je goed voor jezelf zorgt.

Er is één deel van onze toekomst waar ik zeker van ben. Ik ben er zeker van dat je nog altijd gelukkig getrouwd bent met de liefste man die ik ken. Ik kan niet wachten tot we samen in ons grote huis in Amsterdam op de bank zitten met allebei een kat opschoot, de Britse kortharen waar we het nu al over hebben. 

Hoe je leven er precies uit gaat zien weet ik niet, ongetwijfeld komt er nog tegenspoed, verlies en verdriet op je pad. Maar de veerkracht die ik in mijn leven hebt opgebouwd raak je niet meer kwijt. Jij bent ijzersterk.

Ik heb mijn best gedaan om je een goed startpunt te geven en ik hoop dat je een mooie weg hebt begaan.

Lees meer verhalen


Wat doe je in het dagelijks leven?
Ik heb jarenlang als psycholoog in de geestelijke gezondheidszorg gewerkt. Nu werk ik op congressen als dagvoorzitter of spreker. Ik ben auteur en columnist. En ik geef trainingen en beleidsadvies. 

Hoe gaat het nu met je?
Het gaat goed met je. Ik ben blij met mijn man, die mij steunt in de missie van mijn werk. En ook als het tijdelijk minder goed met me gaat. 

Wat is het mooiste compliment dat je ooit gekregen hebt?
“Ik maak me geen zorgen om je. Wat er ook gebeurt aan narigheid, jij komt er altijd overheen.” Dit zijn de woorden van mijn moeder. 

Waarom wilde je jouw verhaal delen?
Ik heb zelf vooral last gehad van het stigma op psychische aandoeningen. Ik had nooit voorbeelden van mensen die ondanks een psychische aandoening het leven leiden zoals ik dat wil. Ik hoop met mijn verhaal mensen hierin hoop te bieden. 

Wat vind je belangrijk in het leven?
Ik vind het belangrijk dat je kan doen wat je wil en zijn wie je bent. Dat je een beperking in gezondheid hebt zou je daar niet in moeten hinderen. Daarom zet ik me in voor het doorbreken van vooroordelen op mensen met een beperking (psychisch, lichamelijk, chronische aandoening), zodat iedereen volwaardig en zelfstandig het leven kan leiden dat je wil. 

Wat is jouw guilty pleasure?
Nacho’s uit de oven met gesmolten kaas, avocado, crème fraîche, kidneybonen, tomaat en ui. Ik houd me altijd voor dat dit best gezond is door de avocado, tomaat, ui en kidneybonen. 

Wat wil je als algemeen advies meegeven?
Als je voor een moeilijke beslissing staat in je leven, stel jezelf dan de vraag: zal ik er spijt van krijgen op mijn sterfbed als ik deze stap niet neem?