Menu
Geen producten in je winkelmand

Walter Barning (32), coach, minimalist, reist rond in zijn camper

Wat mijn depressie mij influistert

Ik ben niet goed genoeg. En omdat ik denk dat ik niet goed genoeg ben, speel ik een rol om erbij te passen.

Door blowen, drinken, roken of gokken verdoofde ik mijn gevoel en bouwde ik een behoorlijke schuld op. Het was eigenlijk te triest voor woorden. Ik speelde een bepaalde rol om erbij te passen. Alleen trok ik het niet meer en belandde ik in een burn-out. Ik herkende mezelf niet. Ik wist niet wie ik was of wat ik eigenlijk met mijn leven deed. Ik had een masker op. Bijna niemand wist dat ik al jaren in een depressie zat. Maar door die burn-out ging ik over alles wat ik deed nadenken.

Ik kwam erachter dat je in onze maatschappij wordt geacht bepaalde dingen te doen. Je moet werken, je moet een studie doen, je moet een auto en een huis hebben. Heel je leven worden je bepaalde dingen aangeleerd. Daarnaast raak je door alle media en reclames opgefokt om steeds weer de nieuwste telefoon en merkkleding te kopen. Het is gewoon een spel. Je werkt om geld te verdienen, maar je werk is helemaal niet leuk. Je hebt vijf weken per jaar vakantie en dan ga je op vakantie om alles even te vergeten. Twee weken later kom je terug en zit je weer in hetzelfde riedeltje. Ik geloof dat we hier niet voor gemaakt zijn. Het is fucking bullshit allemaal. Ik vind het niet zo gek dat steeds meer mensen depressies krijgen.

Wat ik terug zeg

Via begeleidende meditaties van Michael Sealey op YouTube heb ik geleerd om te mediteren waardoor het mij lukte om te stoppen met roken en blowen. Via lezingen en cursussen heb ik me er verder in verdiept en heb ik twee keer de Vipassena gedaan. Hierbij ga je 10 dagen in absolute stilte leven. Ik merkte dat door te mediteren mijn geest tot rust kwam en ik mijn geest leerde kennen. Het was de eerste keer dat ik de rust voelde die ik als kind ook had. Geen zorgen en echt in het nu leven.

Ik noem het zelf liever geen mediteren, maar bewustwording. Mensen denken vaak bij mediteren dat je in een kleermakerszit zit en diep ademhaalt. Ik vind niet dat dit de lading dekt. Ik gebruik daarom de term bewustwording, omdat je van alles bewust wordt. Weten wanneer je denkt, wat je denkt, wat je doet en waarom je het doet. Je komt dichterbij jezelf. Je luistert meer naar je lijf, niet naar je hoofd. Je hoeft niks, alles komt zoals het komt.

De negatieve gedachtes zijn er nog steeds, maar ze zijn op de achtergrond. Het is allemaal heel klein geworden. Alles is zoals het is. De gedachte dat je niks kan veranderen aan wat er om je heen gebeurt geeft veel rust. Daarnaast drink ik geen alcohol, eet ik vegetarisch en loop ik het liefst rond op blote voeten. Sinds ik deze levensstijl heb aangenomen ben ik 30 kilo afgevallen, ben ik niet meer ziek geweest en maak ik me veel minder zorgen.

Inmiddels ben ik uit de schulden en leef ik minimalistisch. Ik geniet nu van de kleine dingen, zoals een boek lezen in mijn camper. Dat vind ik heerlijk. Verder doe ik eigenlijk alleen wat voor mij goed voelt. Klinkt egoïstisch, maar anders raak ik weer in een burn-out. Het is net als in een vliegtuig. Je moet eerst het zuurstofmasker bij jezelf opzetten, voor je bij een ander het zuurstofmasker op kan zetten. Door deze levensstijl aan te nemen en voor mezelf te zorgen kan ik nu juist andere mensen helpen.

Sinds 2008 ben ik ambulant begeleider en begeleid kinderen met onder andere ADHD en autisme. Daarnaast coach ik vrijwillig anderen met depressies en verslavingen. Dat doe ik nu al twee jaar, omdat ik weet hoe kut het is als je geen geld hebt. Ik heb zelf heel erg in de schulden gezeten en toen ik hulp zocht, kostte dat geld. Een psycholoog kost geld, pillen kosten geld, alles kost geld.

Wat (soms) helpt

Sinds ik de negatieve gedachtes heb geaccepteerd, is het oké. Ik weet dat ik de kracht bezit om het te controleren. Ik zie die depressie alleen als een gedachte die ik heb. Het is oké dat het er is. Ik omarm alles wat er is. Dat is eigenlijk de sleutel voor mij geweest. Ik woon nu in een camper, dat geeft me vrijheid en rust. Mijn woning is kleiner, maar mijn wereld is vele malen groter geworden.

Als de trein vijf minuten vertraging heeft, kan je daar wel gefrustreerd om raken, maar je kan het toch niet veranderen. De gedachte dat het je frustreert kan je wel veranderen. En dat is heerlijk. Ook als je je kut voelt. Dan voel je je kut. Heerlijk toch? Het verandert toch wel. Hetzelfde geldt voor ellende. Iedereen heeft ellende. Of je rijk of arm bent. Iedereen heeft het. Die acceptatie dat ellende er gewoon is, zorgt ervoor dat ellende helemaal niet zo ellendig is.

Het gaat oké met me sinds het oké is dat het minder gaat. Dat is een zinnetje dat heel erg helpt. Het is eigenlijk omarmen van alles wat er is. Dat is de sleutel voor mij geweest.

Wat mijn omgeving kan doen

Het fijnste is als iemand gewoon luistert. Doordat je met iemand anders praat, ben je jezelf eigenlijk aan het coachen. Het maakt niet uit wat de ander terugzegt. Als iemand luistert, word je vanzelf al rustiger in je hoofd. Want uiteindelijk zit alles in jezelf.

Tekst: Eleanor Crick
Fotografie: Allard de Witte